Murathan Mungan’ın şairliğine söz etmek kimin haddine.Bir bakın şu dizelere:
"herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar/kendi külünde söner bütün rüzgarlarına yazıldığın akşam..../ömrünce sızlayacak/ kayıplar sarayında ateşte unuttuğun ferman"
Öykülerinde de uzun soluklu bir kalemdir Mungan. Uzun cümleleri çok sever :). Bu öykücülükte hiç de kolay olmayan bir yetidir uzmanlara göre.
Misal kadından kentlerden:
"Havalandırma serinliğinin dışarıyı unutturduğu otelin kapısına çıktıklarında vahşi Adana sıcağı yüzlerine olanca acımasızlığıyla çarparken, Emine için gün çoktan bitmişti aslında"
Yeliz Şenay
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder